Żużlowcy w obiektywie by Speed
  Langton Eric
 



Eric Langton

 Kraj: Anglia
 Ur.: Leeds, 1907 r.

 Star Championship:
 1. miejsce 1932
 2. miejsce 1934
 4. miejsce 1935
 Indywidualne Mistrzostwa Świata:
 2. miejsce 1936
 10. miejsce 1937
 8. miejsce 1938
 2. miejsce w kwalifikacjach 1939




 


 Zaczynał od wyścigów terenowych i szosowych w 1926 roku wraz ze swym bratem Oliverem. Mieli
 ułatwione zadanie gdyż ich zamożni rodzice zgodzili się zainwestować w pasję synów. Debiut w zawodach
 Eric zaliczył w 1928 roku. Po awarii sprzętu z pomocą pospieszył mu wówczas Frank Varey i obaj startowali
 na jednej maszynie.

 Kilka dni później trafił do Leeds Lions, gdzie został kapitenem i jako jeden z najlepszych jeźdźców w lidze,
 poprowadził klub do mistrzostwa Northern League. W następnym sezonie wraz z bratem przeniósł się
 do Belle Vue i dwa lata z rzędu zdobywał z tym zespołem Mistrzostwo Ligi Północnej.  W 1932 roku
 ruszyła liga ogólnokrajowa, a Belle Vue zaczęło od medalu brązowego. W następnych  latach nastąpiła
 totalna supremacja tej ekipy, której liderem był właśnie Langton. Ostatni tytuł mistrzowski  zdobył z "Asami"
 w 1939 roku.

 Jego brat Oliver był świetnym mechanikiem, lecz także i Eric nie pozostawał pod tym względem w tyle.
 Razem m.in. opatentowali i sprzedali firmie Rudge widełki wyposażone w amortyzatory. Eric także jako
 pierwszy z gwiazdorów zmienił przestarzały australijski styl jazdy "leg trailing" na "foot forward", czyli styl
 dzisiejszy.

 Za wielkimi sukcesami drużynowymi w parze poszły też te indywidualne. Zadebiutował w Star Chapionship
 w 1932, gdzie z łatwością przebrnął eliminacje. Nie dał szans rywalom też w finale, pewnie pokonując
 Australijczyków Huxleya i Case'a. Dobre były też dlań lata 1934 i 1935, gdy znajdował się w ścisłej czołówce
 klasyfikacji.

  Nadszedł rok 1936 i pierwsze w historii Indywidualne Mistrzostwa Świata. Po udanych kwalifikacjach,
 Langton zaliczany był do faworytów. W finale zwyciężył pierwsze 3 biegi, lecz w następnych uległ
 Australijczykom Van Praagowi i Wilkinsonowi. Oznaczało to, że w dodatkowym biegu o złoto Langton
 zmierzy się z Lionelem Van Praagiem.
Przed biegiem Anglik zaproponował rywalowi układ, iż wygra ten
 z nich, który wyjdzie zwycięsko z pierwszego łuku, dzięki czemu zawodnicy unikną niepotrzebnego ryzyka.

 Podczas startu do biegu dodatkowego Langton zerwał jednak taśmę, za co powinien zostać wykluczony.
 O dziwo sędzia dopuścił go jednak do powtórki, a oburzony Van Praag postanowił zerwać układ. Tyle, że...
 nie wspomniał o tym swemu rywalowi. Drugie podejście pewnie wygrał Langton i prowadził przez prawie
 cztery okrążenia. Na ostatnich metrach minął go jednak Van Praag i to on zgarnął historyczne złoto. O
 wcześniejszym porozumieniu przez lata nie wiedział nikt poza zawodnikami. Jego istnienie wyjawił dopiero
 Van Praag na krótko przed śmiercią. Langton, który przez lata milczał o tej sprawie, w końcu potwierdził słowa
 Lionela. Dodał, że od tego wydarzenia nigdy nie zamienił z Australijczykiem choćby słowa. Takich oto emocji
 dostarczył historyczny finał z 1936 roku.
 
 Po wojnie Langton wrócił do swego Belle Vue i startował jeszcze dwa lata, nadal będąc liderem zespołu.
 Po zakończeniu kariery osiedlił się w Perth i zmarł w 2001 roku, dożywszy sędziwego wieku 94 lat.


 
   
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=